Recentissime editus est libellus scriptoris cui nomen Franciscus Lepore et cuius argumentum tractat de perennitate linguae Latinae. Libellus constat centum paginis quinquaginta et cuius priores quadraginta paginae praebent probationes quibus tempus nec spatium umquam damnum morale sermoni inflixerunt. Haec reperta pertinent ad ductum vitae, processum historicum, mores. Aliqua dicta, tracta ex contextis litterariis, et enunciata plerumque modis erratis aut intentione gnomologica, ab auctore proferuntur ut memoralia Latina. Memoriae addenda est via historica per quam sermo servatus est operibus scriptoriis per saecula. DEPOSITUM exinde sumpsit ab initio Ecclesia catholica quae studium linguae et de lingua curare nondum desinit per viam documentorum, institutionum,liturgiae. Auctor conatus publicos in sectore superiore administrativo redigendi Sermonem in ambitum scolasticum minime obliviscitur.In secunda PARTE libelli auctor refert fragmenta scriptoria Latina edita in retibus mediaticis et curata a se ipso pro sectore editoriali cui nomen Linkiesta. Inter eos qui exprimunt opinionem studium Sermonis foventem sunt qui adducunt auxilium linguae augendae rationi et quam auctor-ni fallor- putat vacuam ut suetam et repetitam, vel potius communem opinionem et contritam. Hac de re minime adsentior et amplam argumentationem sensim exponam. Antequam desseram proinde de meis argumentis circa linguam Latinam, oportet mentionem faciam poetae necon scriptoris Italici cui nomen Fernandus Bandini(1931-2013).Inter alia opera scripsit immo cecinit cantus Latinos. In poemate dicato poetae Andreae Zanzotto ita clamat:Non suevit variare diu neque lege deerrat/a prisca hic sermo multo iam tempore mutus, /non ullis viciis neque sorte inflectiitur ulla. Carolus Marx in opere iuvenili cui titulus Ideologia Germanica a se petivit cur opera artificum alliciant semper. Qua vi vel potentia manet virtus per saecula Sermonis? Conversione dolenti et ardenti ad praeteritum vel recordatione temporis aurei vel amore virtus perduratne? Est attamen aliquid quo debemus reddere rationem invenireque. Haec ratio in duplici aspectu ponitur. Prior aspectus non vero ratione ponitur sed potius per obtutum intellectus, quo percipimus superato limine ultra- rationem, ita Idean ponimus. Roma est Idea Platonica, non conceptus Hegelianus. Idea prae-existentialis nec vero idealis vel abstracta, igitur per Imaginem datur, de hac Imagine descenditur in rem. Hic processus imitatur in superficie divisionem Kantianam rationis, siquidem philosophus koenigsbergensis non ultra rationem ascendit.Idea per imaginem vel per schema fit res vel actus practicus. Roma est Idea quae mutatur in rem.Sumus in mente divina. Lingua Latina fit id per quod manifestatur in mundo. Si Roma ut Idea perennis est, a fortiori Corpus eius, Lingua. Perclarum est Linguam ut Idean solidam fieri per tempus spatiumque necnon per processum acquisitivum et mutatorium. Unde perennitatem Sermonis intelligimus, qui iam, ut poeta canit, non mutatur, in eum tempus nec spatium incidunt.Evenit ut sermo, qui condicionibus plerumque transeuntibus subicitur, fixus in structura linguae manserit. Hoc per divinam sortem.Inscienter,modo videlicet inconscio, ut poeta, ad Sermonem reditur, sed non distinguitur iam inter Idean et rem factam. Ut res potentissima, praedita dono superno intemporali, lingua Latina, non processu historico, cui idealiter referuntur cultores et studiosi, praestantia perenni gaudet et adminiculum formativum fit pro mente educanda. Magis:sub aspectu huius rei Lingua est aethica, ergo constructrix. Ubi Roma adest, chaos in ordinem, kosmon vertitur. Complura exempla eiusdem generis potest facillime ostentari. Verba etenim saxa fiunt et monumenta et structurae viariae et commercium foventes. In URBE ROMANA NIMIETAS VIS REGULATRIX RERUM HOMINUMQUE FIT ET HAEC MAXIMA Manifestatio PAX DEORUM APPELLATUR. Unde intelligimus Sermonem esse fundamentum Europae, quod sermo fert in se structuram logicam, sequentialem, quo IUS ab initio gentes agglutinavit et civitatem instituit.Europa renovanda dein est Sermonis gratia, quae vox eminentissima populorum unam et totam exprimit in actu et per foedus divinum. Scimus, non ignoramus, aetatem modernam irridere rationem quae non sit solus modus sequentialis et consequentialis, cum non sit iam capax transiliendi limen datum in se ratione ipsa et cum ulteroritatem putet malum infinitum fortiter negandum, excepto campo mathematico ubi infinitum postulatur secundum modum solum abstractivum, non realem. Logica moderna est nisi hortus conclusus in quo ratio rotat circa se inveniens gaudium in se et in quo mundus naturalis tractatur secundum modum suum, id est abstractum, computabilem, ductum ad lumen suum. Roma est vero computatio sed etiam my- thus. Sermo, qui est Lingua applicata, fert in se hoc mysterium, propter hoc est nimis attractivum ut monumentum perenne, quod aspicitur oculis sine necessitate materiali. Roma EST cacumen civitatis et Europa, si vis esse una et potens, ad Urbis Gloriam redire debet. Graecia si Logon, cuius significatio implicat amplitudinem et capacitatem res ad unum ducendi, nobis Europaeis dedit, Roma IUS, facultates quae in unum coeunt: matricem rationalem se per claritatem et concinnitatem exprimentem. Quae per processum historicum vel condiciones temporales postea adiunctae sunt, adeo ut putentur ex post ligamina fere naturalia etsi ex altero loco venentia, nobis sunt impropria et a nobis aliena manent. Sodalitium Crotonense est centrum Magnae Graeciae ubi Communitatem Humano-Divinam instruxit secundum praecepta divina,inter quae invenimus nexum inter corpus et animam, fundamentum irrefutabile vitae Harmoniae. Lingua Latina, cuius Corpus est sermo adaptabilis, exemplar mirabillimum per Fatum Harmoniae praebetur. Varro docet una cum Nigidio Figulo necnon Vettio Praetextato. Hodie Europa, Mater nostra nutrix, cuius my- thus fundativus iungit duas imagines VALDISSIME representativas, iuvencam et taurum, unam Regis filiam pulcherrimam, alteram Jovem Amore captum, unam vim, potentiam, energiam, alteram Spiritum(quod bene significat materiam sine Spiritu non vivere Spiritum sine materia non subsistere posse), maximam proh dolor degradationem patitur, ubi commixtio ethnica sine luce superiore discriminante, permota solo beneficio materiali, dilabitur quippe cum deletur singula identitas et cum matrix ut mater benigna misere corruit subsiditque, submersa multitudine chaotica. At nobis Europaeis est identitas et patrimonium spiritale, ut unum simus per voluntatem et Amorem(Roma/ AMOR). Trias divina (Jupiter, Iuno, Minerva/Zeus, Hera, Athena) manet in imis urbis orbisque fermentum Vitale, quo alitur vita nostra.
OCCHIO DI FALCO
Visualizzazioni totali
venerdì 13 febbraio 2026
De lingua Latina studium. Ad honorem scriptoris Sermonem laudantis, Francisci Lepore. Illic fore summam imperii ubi illud esset.
mercoledì 28 gennaio 2026
LE STORIE SPEZZATE DELLE VITTIME DELLA MAFIA CI TRASMETTONO ANCORA IL LORO SILENZIOSO INSEGNAMENTO

Ci sono giornate che non si dimenticano facilmente, perché riescono a farci guardare la realtà con occhi diversi, ricordando avvenimenti importanti con grande atto di responsabilità.
Con quest’animo, le classi III e IV A del Liceo delle
Scienze Umane, il 26 Gennaio, hanno vissuto una giornata intensa,
fatta di silenzi, parole e testimonianze che hanno lasciato un segno profondo.
A Villa Margherita abbiamo assistito alla deposizione di una
corona da parte del Sindaco, in onore di Gian Giacomo Ciaccio Montalto, vittima
di mafia.
È stato un momento di raccoglimento, che ci ha permesso di
riflettere sul coraggio di chi sceglie la giustizia, anche a costo della
propria vita.
La giornata è proseguita al Palazzo Dalì, dove abbiamo avuto
l’opportunità di incontrare, seppur virtualmente, la figlia del magistrato ucciso dalla mafia.
Le sue parole ci hanno emozionato, infatti, ha raccontato di come,
solo recentemente, abbia sentito il bisogno di impegnarsi nel mantenere viva la
memoria del padre, poiché il suo nome stava lentamente scomparendo.
Dalla sue parole è emersa una riflessione profonda sulla
propria terra, un luogo che può ferire, ma che resta parte di noi.
È fondamentale custodire le proprie radici e non dimenticare
chi vi ha lasciato la vita, con coraggio ed onore, perché finché qualcuno
ricorda, il tempo non può cancellare le storie spezzate ed il loro silenzioso
insegnamento.
Rosy Grammatico
Liceo delle Scienze Umane
Classe 4^A
lunedì 26 gennaio 2026
Nova Maxima Rebellio nata est- Repetita res
His diebus hiemalibus rigidissimis pugna agricolarum non desinit et immo ardentissima magis magisque fit. In - numeri inter tribunos rei publicae - non Italicae-clamant et participes sunt contentionis asperrimae agricolarum. Unus ex tribunis clamantibus est Francogallus, cui nomen Alexander Ouizille. Ipse iam res iniquas profert et audetur dicere Germaniam impellere organismum statutarium maximum cuius sedes in urbe Straburgensi est ut foedus novum accipiatur. Tribunus iniquitatem foederis adnotat ob rationes subsequentes:usum venenorum per semina corrupta, destrucionem silvarum aptam ad planitiem vastiorem faciendam pro animalibus alendis, quae consequenter elementa chimica sumunt ad morbos perniciosos vitandos. Caro igitur impura animalium haec elementa chimica sumentium in mercatum Europaeum per foedus perveniret si impedimentum iuridicum non ei obiceretur. Unde clangores et clamores tribunorum qui clamant pro salute civium et gentium Europae. Germania, si impellit ut foedus accipiatur-ait tribunus supra dictus-intendit extendere mercatum vehiculorum in illam regionem et ob causam hanc efficit ut foedus decretum fiat mercatus Euopaei. Nos contra dicimus esse Deos ethnicos qui vigilantes custodiunt domum nostram et nunc agunt per agricolas quod pertinet ad defensionem et protectionem soli. II qui praesunt rei publicae, non soli voce affecti, inimici considerandi iuris nostri sunt, quia, allecti siti capitalismi ferocissimi, spernunt Memoriam civitatis nostrae.
Joachim prof. Grupposo. A.D. VII Kalendis Februariis . Bismillesimo Vigesimo Sexto.
domenica 18 gennaio 2026
Nova Maxima Rebellio nata est
Potissimum novae diuturnae Maximae Rebellioni Januario ineunte adsumus agricolarum qui anno vix praeterito in viis fuerunt ad rabiem ostendandam contra decreta iniusta potestatem tenentium. Hodie rabies eorum expansa est usque ad caput Parisiense, cui nomen olim fuit Luthetia. Agricolae minime desinere volunt a petitionibus quae opus strenuum etsi spretum obiciunt ignorantiae eorum qui res statutas alienas scienter imponant. Mala igitur decreta sunt, mactatio et adaequatio voluntati mercatus extra fines positi, cui nomen datur Mercosur. Sicut scimus, hic mercatus communis coniungens res publicas quasdam Americae meridionalis, natus anno Millesimo nogentesimo nonagesimo uno, foedus statuit inter easdem res publicas, ut commercium agatur sine impedimento inter et intra se. Haec res oeconomica nullo modo pertinet ad Europam. Usque ad hoc momentum. Quid evenit nunc? Potestates quae sub iugo tenent iam orbem statuunt hunc mercatum extra limites Europae verti debere dum qui operantur in loco suo volunt actus nostros haberi intra nos limites. Ita est. Cur? Labor et fructus laboris externi pretio inferiore aestimantur prae actibus nostris qui maximam considerationem pecuniariam requirunt cui addenda sunt auxilia non minus ingentia ab antistibus in cacuminibus rei publicae sedentibus. Qua re expensa publica augetur et aerarium publicum minuitur. Ergo sector agrarius noster maxime ponderis pecuniarii debet neglegi prae mercatu minore ponderis pecuniarii. Unde novum foedus cum locis longinquis. Id est pecunia debet cumulari in paucis manibus dum sectores varii rei publicae qui bonum commune curant et nutrimentum offerunt in oblivione cadunt. Morbus, qui appelatus est DERMOTOSIS NODULARIA, aiunt agricolae, causa fictiva fuit ut greges exterminentur, solum caput cum sit male affectum. Unde Rebellio agricolarum, qui Novam deinceps Rebellionem Agrariam instituere coacti sunt. Iam sub obsidione Luthetiam posuerunt, et nunc non desinunt et pugnant strenuo animo contra agmina securitatis publicae ut IUS praevaleat. Magis magisque Rebellio alios populos involvit et impellit ut rabies extensa opponatur contra Arcem ubi pecuniam cumulatam tenent laudatores capitalismi ferocissimi.Nunc Rebellio Francogallica expanditur extra fines et trahit secum omnes populos qui sciunt quid significant dominatio potentissima et oppressio subtilis, vix vocata. In Italia, mulier quae nunc in rebus administrandis media parte fungitur inter praesidem fere cadaverem et populum electorem, serva servorum,adsentiri novo foederi nuperrime affirmavit. Quod significat ignorare nexum inter terram et opus humanum eodem modo quo ignoratur nexus inter solum et psychen, inter bion et zoon. Proinde dicimus Terram Matrem esse sed quaeque portio eius mixturam alteram alteramque ostendit, sicut putabatur, post Lutherum, cuiusque principis, eius religio. Ita quaeque portio terrae in se vivit et humanum opus miscet, separat, secernit, elementa eius, ut fructus boni derivantur ad vitam totam alendam. Nobis opera litteraria exemplaria per quae cultus terrae eminet et gradus curae quas labor efficit monstrat nexum ferreum inter Divinam Matrem et progeniem.,,, Quamquam ista deerrat, Mater numquam ab Amore et Generositate detorquetur. Nam esculenta et edulia sunt propria soli semen modo suo recipientis et laborandi, adeo ut impossibilia sint esculenta universalia, apta ad quemque hominem. Unde talis condicio geophysica, tale solum, tales fructus, talia edulia. At, his rebus dictis , restat ut labor velut opera strenua et diuturna dignetur maxima consideratione, eo magis quam agitur de labore primario ad vitam sustinendo. Propter hoc pro agricolis sumus et cum eis pugnamus.
Joachim prof. Grupposo. Idibus Januariis. Bismillesimo Vigesimo Sexto.
martedì 6 gennaio 2026
De furore agricolarum tractando
His vero diebus in Francogallia in vias omnium urbium agricolae furentes irruunt minantes, vastantes, polluentes, tracti plerumque vehiculis quibus quotidie opere strenuo labore funguntur. Cui tribuenda est huius furoris causa? Tempore transacto et rebus in multiplicibus campis sumptis, condicio et status coetus, quem divisio sectorum societatis servilem adhuc nuncupant, per tempora numquam mutatus est ab illo momento quo congregatio servorum ita appellata est sub dominatu patritiorum vel gentium nobili genere natorum. Hoc genus Aetate Media non solum gradu sociali gaudebat sed magis portiones terrarum possidebat, qua re multos famulos sub potestate tenebat. Servi appellabantur et, operibus durissimi adstricti, terras laborabant sine fructu. Hoc momentum appellatum est feudalismus, ex nomine eorum qui potestatem habebant super servos. Ex iis qui, liberti facti, portione terrae utebantur, unde nutrimentum trahebant, debebant domino foedere videlicet iniusto largitori partem laboris, si voluntatem liberam aliquo modo servare volebant a domini imperio. Cum autem Maxima Rebellio omnia sensu suo destituiverit et rerum ordinem suetum quassaverit, et sector socialis vel coetus burgensis praevaluerit, condicio servorum non mutata est. Haec condicio hodierna servorum propria est agricolarum et mendacium opponit theoriae Marxianae de progressu historico de mutatione sociali tractante. Hodie agricolae, qui servitutem patiuntur, voluntatem gentibus et maxime qui rei publicae praesunt imponunt firmissimam minis terroreque. At terror similis non est eius qui proprius Terroris Maximae Rebellionis Anni MILLESIMI SEPTINGENTESIMI NONAGESIMI SECUNDI. Hodie vehicula polluentia ducunt et, auxilio consessus coetum sustinentis, apertis verbis clamant contra imperium eorum qui summa arrogantia coetum spretum dominari putant. Exstat quedammodum ratio secessionis agricolarum, senatuconsultus mactationis beluarum morbi causa comitialis. Si quod animalis caput potuit affecti, non agmina tota debebant mactari. Unde furor ut causa causarum, velut gutta ultima qua vas effunditur. Vecticalibus longe exitum laboris superantibus immanis exceptis, fructus operis patenter eorum irridentur a potestates tenentibus rei publicae cum accessum foveant intra territorium mercaturarum ex aliis locis venientibus minoris pretii aestimaturarum. Exinde permanet separatio inter agricolas et alias societatis partes quae maiore casu iam pertinent ad statum burgensem et quae a patrimonio territorii historico alienae vivunt. Praeses Macron exemplum huius rei est. Rebellio Maxima contra saecula praeterita non potest appellari Revolutio , quia ideologis motus concitatoribus non proprius fuit reditus ad rei publicae veterum statum,i.e. ROMANUM, apud quem cives distribuebantur in plebem et patricios rectos pro utroque a tribunis. Hodie agricolae sustinentur et regentur a consortio politico cuius memoria procul a veteribus corporationibus medievalis est sed cuius auxilium verumtamen sustentaculum plerumque eis adhibet. Novi igitur Spartaci, agricolae strepitant, clamant, vociferantur et lamentantur, super vehicula semoventia ducta per vias et fortissima voluntate polluentia. Eorum sigillum et vexillum est symbolica Vandeana quae coniungit duos modos Traditionis agricolarum antiquorum, FIDEM et PRAXIM.Sacerdos, ritus commemorativi gratia, una cum agricolis, festis sacris, manifestum reddunt modum insuperabilem Dumezilianum vitae praeteritae Indo-europaeae. Agricolae nostri utinam ostentare possent tantam animi magnitudinem!
Joachim Grupposo. Kalendis Januariis. Semper diis gratus.
venerdì 5 dicembre 2025
Esperienza al Parlamento Europeo per un gruppo proveniente dalla Sicilia

Appena rientrato da Bruxelles, mi preme ringraziare l’On. Giuseppe Lupo, che ha reso possibile questa esperienza, e fare un bilancio di queste intense giornate. Trascorrere del tempo all’interno del Parlamento Europeo significa osservare da vicino il funzionamento della democrazia europea, comprenderne la complessità e il valore. Sono stati giorni di studio, confronto e formazione, durante i quali ho potuto approfondire temi decisivi per il presente e il futuro dell’Unione: bilancio pluriennale 2028-2034, politiche giovanili, pesca e sviluppo dei territori costieri, intelligenza artificiale e innovazione, politica estera e scenari di guerra, e molto altro. Ho avuto il privilegio di dialogare con numerosi rappresentanti delle istituzioni: Stefano Bonaccini, Lucia Annunziata, Camilla Laureti, Nicola Zingaretti, il Commissario europeo alla Pesca Kadis, e di conoscere europarlamentari di diversi Paesi, tra cui Malta e Svezia. Un confronto ricco e pluralista che mi ha permesso di presentare con consapevolezza e preparazione diverse istanze e proposte a nome dei giovani italiani, portando le nostre priorità e le nostre preoccupazioni al centro del dibattito europeo. Indubbiamente è stato un momento di crescita personale e politica, che ha consolidato il mio impegno e la fiducia nei confronti di valori, quali la partecipazione e il senso di responsabilità. Esperienze come questa permettono, soprattutto ai giovani, che desiderano comprendere e contribuire al futuro dell'Europa, di acquisire competenze in materia di politiche giovanili, democrazia ed innovazione.
Manuel Ruggirello
Liceo delle Scienze Umane
Classe 5^A
martedì 2 dicembre 2025
Narratio Hic narramus casu senis, ignoti, cuius vicissitudo sequitur multa similia generalia et ignota.Haec vicissitudo expletur tempore nostro cuius interpretation fundum historicum sine ullo dudo petit et imponit. Quod fecimus.
Aliquo post tempore evenit ei aliquid dictu difficile et maxime
mercoledì 26 novembre 2025
Consapevolezza, maturità e desiderio di libertà ispirano i ragazzi partecipanti al concorso " Sguardi verso la libertà"

Ieri, alla 3ª edizione del Concorso “Sguardi verso la libertà” – 26 novembre 2025- organizzato dal Comitato Pari Opportunità dell’Ordine degli Avvocati di Trapani in occasione della "Giornata Internazionale contro la violenza sulle donne" sono stati premiate due classi del Liceo artistico ( per la sezione cortometraggi e fotografia) e due alunni del Liceo delle Scienze Umane, Manuel Ruggirello della 5^A, e Rosy Grammatico della 4^A per la sezione poesia. Il testo di Manuel "Perché fai questo, o uomo?" ha ricevuto la seguente motivazione " Per la consapevolezza segno di maturità, tutte le donne sentitamente ringraziano".
" Per l'incoraggiamento a non lasciarsi sfuggire la libertà conquistata", la motivazione ricevuta dalla poesia di Rosy " Dalla mia prigione alla tua libertà".
Di seguito vengono riportati i testi. Complimenti ragazzi !!!
Perché fai questo,
o uomo?
Mi chiamo uomo,
e porto addosso la vergogna dei miei fratelli.
Non di sangue — di silenzio.
Di quando ho visto una donna tremare
e ho voltato lo sguardo altrove.
Giulia, Saman, Piera, nomi di un lungo
e doloroso elenco.
Ogni nome è un urlo nella gola del
mondo,
ogni volto scompare,
ogni volta muoio in un abisso
profondo.
Ho visto uomini dire “l’amavo”, mentre
le toglievano il respiro.
Ho visto mani sporche di possesso
chiamarsi “protezione”.
E il cielo restava muto.
Le donne alzavano lo sguardo — non per
chiedere perdono,
ma per ricordarci cos’è la vita.
Ho visto occhi che brillavano ancora,
anche dopo la morte.
Lacrime diventate vetro, spezzato
contro muri di paura.
E allora ho capito:
noi uomini non siamo forti,
se abbiamo bisogno di spegnere una
luce
per sentirci grandi.
Ogni volta che una donna cade, un
pezzo del mondo si spegne.
Ogni volta che una donna tace, un Dio
si vergogna di esistere.
Io non voglio più tacere.
Voglio essere voce, carne che si fa
memoria,
sguardo che non dimentica.
Perché libertà è amare senza
stringere, guardare senza possedere,
vivere senza comandare.
E quando una donna rialza il viso,
dopo il sangue, dopo la paura, la terra trema,
il cielo le da voce,
e l’umanità — finalmente —
rinasce.
Manuel Ruggirello – Liceo delle Scienze Umane “Rosina
Salvo”, Trapani – Classe V A
Dalla mia prigione alla tua libertà…
A te
donna… Ascolta la mia voce,
arriva
da stanze chiuse e passi silenziosi,
scrivo da un tempo in cui l’inchiostro mi è stato negato
perché aveva un solo volto,
il loro.
Tutto ciò che ero,
restava chiuso in me, soffocato,
come una lettera mai spedita.
E mentre il fuoco mi ardeva dentro
e la poesia mi scorreva nel sangue,
non mi era permesso darle voce,
l’arte ci apparteneva e ci colorava,
ma non ci era concessa.
Ci hanno solo dipinte,
belle, eleganti, silenziose…
Ma come un volto senza anima,
un corpo da mostrare, da possedere, mai da ascoltare.
Io però ero molto di più,
e noi lo siamo sempre state.
Eravamo temute, non per la forza,
ma per la mente,
per l’ anima non domata,
per la scintilla
che era viva in noi.
Ci hanno bruciate al rogo, nei libri, nella memoria,
donne troppo libere, troppo sagge, troppo vive.
Quante volte calpestate nel corpo e nella dignità,
lacrime ad incorniciare un volto,
chiuse in sé, su pavimenti freddi
ad ascoltare
giustificazioni infinite
che risuonano su vite ormai spente di dolore.
Ma tu, non avere paura…
Non credere in chi ti dice che sei sbagliata,
cammina sempre a testa alta,
e sii forte, sii roccia,
tempesta se serve.
Scrivi, urla, ama, scegli…
Sii libera!
Segna la terra con il passo del tuo coraggio,
lascia la tua impronta
d’amore,
impronta che a me è stata negata,
e con ogni tuo passo
mi restituirai al mondo.
Rosy Grammatico – Liceo delle Scienze Umane “Rosina Salvo”, Trapani – classe 4^A


