Visualizzazioni totali

mercoledì 28 gennaio 2026

LE STORIE SPEZZATE DELLE VITTIME DELLA MAFIA CI TRASMETTONO ANCORA IL LORO SILENZIOSO INSEGNAMENTO

 


Ci sono giornate che non si dimenticano facilmente, perché riescono a farci guardare la realtà con occhi diversi, ricordando avvenimenti importanti con grande atto di responsabilità.

Con quest’animo, le classi III e IV A del Liceo delle Scienze Umane, il 26 Gennaio, hanno vissuto una giornata intensa, fatta di silenzi, parole e testimonianze che hanno lasciato un segno profondo.

A Villa Margherita abbiamo assistito alla deposizione di una corona da parte del Sindaco, in onore di Gian Giacomo Ciaccio Montalto, vittima di mafia.

È stato un momento di raccoglimento, che ci ha permesso di riflettere sul coraggio di chi sceglie la giustizia, anche a costo della propria vita.

La giornata è proseguita al Palazzo Dalì, dove abbiamo avuto l’opportunità di incontrare, seppur virtualmente, la figlia del magistrato ucciso dalla mafia.

Le sue parole ci hanno emozionato, infatti, ha raccontato di come, solo recentemente, abbia sentito il bisogno di impegnarsi nel mantenere viva la memoria del padre, poiché il suo nome stava lentamente scomparendo.

Dalla sue parole è emersa una riflessione profonda sulla propria terra, un luogo che può ferire, ma che resta parte di noi.

È fondamentale custodire le proprie radici e non dimenticare chi vi ha lasciato la vita, con coraggio ed onore, perché finché qualcuno ricorda, il tempo non può cancellare le storie spezzate ed il loro silenzioso insegnamento.

Rosy Grammatico

Liceo delle Scienze Umane 

Classe 4^A 

 

lunedì 26 gennaio 2026

Nova Maxima Rebellio nata est- Repetita res


His diebus hiemalibus rigidissimis pugna agricolarum non desinit et immo ardentissima magis magisque fit. In - numeri inter tribunos rei publicae - non Italicae-clamant et participes sunt contentionis asperrimae agricolarum. Unus ex tribunis clamantibus est Francogallus, cui nomen Alexander Ouizille. Ipse iam res iniquas  profert et audetur dicere Germaniam impellere organismum statutarium maximum cuius sedes in urbe Straburgensi est ut foedus novum accipiatur. Tribunus iniquitatem foederis adnotat ob rationes subsequentes:usum venenorum per semina corrupta, destrucionem silvarum aptam ad planitiem vastiorem faciendam pro animalibus alendis, quae consequenter elementa chimica sumunt ad morbos perniciosos vitandos. Caro igitur impura animalium haec elementa chimica sumentium in mercatum Europaeum per foedus perveniret si impedimentum iuridicum  non ei obiceretur. Unde clangores et clamores tribunorum qui clamant pro salute civium et gentium Europae. Germania, si impellit ut foedus accipiatur-ait tribunus supra dictus-intendit extendere mercatum vehiculorum in illam regionem et ob causam hanc efficit ut foedus decretum fiat mercatus Euopaei. Nos contra dicimus  esse Deos ethnicos qui vigilantes custodiunt domum nostram et nunc agunt per agricolas quod pertinet ad defensionem et protectionem soli. II qui praesunt rei publicae, non soli voce affecti, inimici considerandi iuris nostri sunt, quia, allecti siti capitalismi ferocissimi, spernunt Memoriam civitatis nostrae.  

 Joachim prof. Grupposo. A.D. VII Kalendis Februariis . Bismillesimo Vigesimo Sexto. 

domenica 18 gennaio 2026

Nova Maxima Rebellio nata est



 Potissimum novae diuturnae  Maximae Rebellioni Januario ineunte adsumus agricolarum qui anno vix praeterito in viis fuerunt ad rabiem ostendandam contra decreta iniusta potestatem tenentium. Hodie rabies eorum expansa est usque ad caput Parisiense, cui  nomen olim fuit Luthetia. Agricolae minime desinere volunt a petitionibus quae opus strenuum etsi spretum obiciunt ignorantiae eorum qui res statutas  alienas scienter imponant. Mala igitur decreta sunt, mactatio et adaequatio voluntati mercatus extra fines positi, cui nomen datur Mercosur. Sicut scimus, hic mercatus communis coniungens res  publicas quasdam Americae meridionalis, natus anno Millesimo nogentesimo nonagesimo uno, foedus statuit inter easdem res publicas, ut commercium agatur sine impedimento inter et intra se. Haec res oeconomica nullo modo pertinet ad Europam. Usque ad hoc momentum. Quid evenit nunc? Potestates  quae sub iugo  tenent iam orbem statuunt hunc mercatum extra limites Europae  verti debere  dum qui operantur in loco suo volunt actus nostros  haberi intra nos limites. Ita est. Cur? Labor et fructus laboris externi pretio inferiore  aestimantur  prae actibus nostris qui maximam considerationem pecuniariam requirunt cui addenda sunt auxilia non minus ingentia ab antistibus in cacuminibus rei publicae sedentibus. Qua re expensa publica  augetur et aerarium publicum minuitur. Ergo sector agrarius noster maxime ponderis pecuniarii debet neglegi prae mercatu minore ponderis pecuniarii. Unde novum foedus cum locis longinquis. Id est pecunia debet cumulari in paucis manibus  dum sectores varii rei publicae  qui bonum commune curant et nutrimentum offerunt in oblivione cadunt. Morbus, qui appelatus est DERMOTOSIS NODULARIA, aiunt agricolae, causa fictiva fuit ut greges exterminentur, solum caput cum sit male affectum. Unde Rebellio agricolarum, qui Novam deinceps Rebellionem Agrariam instituere coacti sunt. Iam sub obsidione Luthetiam posuerunt, et nunc non desinunt et pugnant strenuo animo contra agmina securitatis publicae ut IUS praevaleat. Magis magisque Rebellio alios populos involvit et impellit ut  rabies extensa opponatur contra Arcem ubi pecuniam cumulatam tenent  laudatores capitalismi ferocissimi.Nunc Rebellio Francogallica  expanditur extra fines et trahit secum omnes populos qui sciunt quid significant dominatio  potentissima et oppressio subtilis, vix vocata. In Italia, mulier quae nunc in rebus administrandis media parte fungitur inter praesidem fere cadaverem  et populum electorem, serva servorum,adsentiri novo foederi nuperrime affirmavit. Quod significat ignorare nexum inter terram et opus humanum eodem modo quo ignoratur nexus inter solum et psychen, inter bion et zoon. Proinde dicimus Terram Matrem esse sed quaeque portio eius mixturam alteram alteramque ostendit, sicut putabatur, post Lutherum, cuiusque principis, eius religio. Ita quaeque portio terrae in se vivit et humanum opus miscet, separat, secernit, elementa eius, ut fructus boni derivantur ad vitam totam alendam. Nobis opera litteraria exemplaria per quae cultus terrae eminet et gradus curae quas labor efficit monstrat nexum ferreum inter Divinam Matrem et progeniem.,,, Quamquam ista deerrat, Mater numquam ab Amore et Generositate detorquetur. Nam esculenta et edulia sunt propria soli semen modo suo recipientis et laborandi, adeo ut impossibilia sint esculenta universalia, apta ad quemque hominem. Unde talis condicio geophysica, tale solum, tales fructus, talia edulia. At, his rebus dictis , restat ut labor velut opera strenua et diuturna dignetur maxima consideratione, eo magis quam agitur de labore primario ad vitam sustinendo. Propter hoc pro agricolis sumus et cum eis pugnamus.

 Joachim prof. Grupposo. Idibus Januariis. Bismillesimo Vigesimo Sexto. 

martedì 6 gennaio 2026

De furore agricolarum tractando

 His vero diebus in Francogallia in vias omnium urbium agricolae furentes irruunt minantes, vastantes, polluentes, tracti plerumque  vehiculis quibus quotidie opere strenuo labore funguntur. Cui tribuenda est huius furoris causa? Tempore transacto et rebus in multiplicibus campis sumptis, condicio et status coetus, quem divisio sectorum societatis servilem adhuc nuncupant, per tempora numquam mutatus est ab illo momento quo congregatio servorum ita appellata   est sub dominatu patritiorum vel gentium nobili genere natorum. Hoc genus Aetate Media non solum gradu sociali gaudebat sed magis portiones terrarum possidebat, qua re multos famulos sub potestate tenebat. Servi appellabantur et, operibus durissimi adstricti, terras laborabant sine fructu. Hoc momentum appellatum est feudalismus, ex nomine eorum qui potestatem habebant super  servos. Ex iis qui, liberti facti, portione  terrae utebantur, unde nutrimentum trahebant, debebant domino  foedere  videlicet iniusto largitori  partem laboris, si voluntatem liberam aliquo modo servare volebant a domini imperio. Cum autem Maxima Rebellio omnia sensu suo destituiverit et rerum ordinem suetum quassaverit, et sector socialis vel coetus  burgensis praevaluerit, condicio servorum non mutata est. Haec condicio hodierna servorum propria est agricolarum et mendacium opponit theoriae Marxianae de progressu historico de mutatione sociali tractante. Hodie agricolae, qui servitutem patiuntur, voluntatem gentibus et maxime qui rei publicae praesunt imponunt firmissimam minis terroreque. At terror similis non est eius qui proprius Terroris Maximae Rebellionis Anni MILLESIMI SEPTINGENTESIMI NONAGESIMI SECUNDI. Hodie vehicula polluentia ducunt et, auxilio consessus coetum sustinentis, apertis verbis clamant contra imperium eorum qui summa arrogantia coetum spretum dominari putant. Exstat quedammodum ratio secessionis agricolarum, senatuconsultus mactationis beluarum morbi causa comitialis. Si quod animalis caput potuit affecti, non agmina tota debebant mactari. Unde furor ut causa causarum, velut gutta ultima  qua vas effunditur. Vecticalibus longe exitum laboris superantibus immanis exceptis, fructus operis patenter eorum irridentur a potestates tenentibus rei publicae cum accessum foveant intra territorium mercaturarum ex aliis locis venientibus minoris  pretii aestimaturarum. Exinde permanet separatio inter agricolas et alias societatis partes quae maiore casu iam pertinent ad statum burgensem et quae a patrimonio territorii historico alienae  vivunt. Praeses Macron exemplum huius rei est. Rebellio Maxima contra saecula praeterita non potest appellari Revolutio , quia ideologis motus concitatoribus non proprius fuit reditus ad rei publicae veterum statum,i.e. ROMANUM, apud quem cives distribuebantur in plebem et patricios rectos pro utroque a tribunis. Hodie agricolae sustinentur et regentur a consortio politico cuius  memoria procul a veteribus corporationibus medievalis est sed cuius auxilium verumtamen sustentaculum plerumque eis adhibet. Novi igitur Spartaci, agricolae strepitant, clamant, vociferantur et lamentantur, super vehicula semoventia ducta per vias et fortissima  voluntate polluentia. Eorum sigillum  et vexillum est symbolica Vandeana quae coniungit  duos modos Traditionis agricolarum antiquorum, FIDEM et PRAXIM.Sacerdos, ritus commemorativi gratia, una cum agricolis, festis sacris, manifestum reddunt modum insuperabilem Dumezilianum vitae praeteritae Indo-europaeae. Agricolae nostri utinam ostentare possent tantam animi magnitudinem!

 Joachim Grupposo. Kalendis Januariis. Semper diis gratus. 

venerdì 5 dicembre 2025

Esperienza al Parlamento Europeo per un gruppo proveniente dalla Sicilia




 Appena rientrato da Bruxelles, mi preme ringraziare l’On. Giuseppe Lupo, che  ha reso possibile questa esperienza, e fare un bilancio di queste intense giornate. Trascorrere del tempo all’interno del Parlamento Europeo significa osservare da vicino il funzionamento della democrazia europea, comprenderne la complessità e il valore. Sono stati giorni  di studio, confronto e formazione, durante i quali ho potuto approfondire temi decisivi per il presente e il futuro dell’Unione: bilancio pluriennale 2028-2034, politiche giovanili, pesca e sviluppo dei territori costieri, intelligenza artificiale e innovazione, politica estera e scenari di guerra, e molto altro. Ho avuto il privilegio di dialogare con numerosi rappresentanti delle istituzioni: Stefano Bonaccini, Lucia Annunziata, Camilla Laureti, Nicola Zingaretti, il Commissario europeo alla Pesca Kadis, e di conoscere europarlamentari di diversi Paesi, tra cui Malta e Svezia. Un confronto ricco e pluralista che mi ha permesso di presentare con consapevolezza e preparazione diverse istanze e proposte a nome dei giovani italiani, portando le nostre priorità e le nostre preoccupazioni al centro del dibattito europeo. Indubbiamente è stato un momento di crescita personale e politica, che ha consolidato  il mio impegno e la fiducia nei confronti di valori, quali la partecipazione e il senso di responsabilità. Esperienze come questa permettono, soprattutto ai giovani, che desiderano comprendere e contribuire al futuro dell'Europa, di acquisire competenze in materia di politiche giovanili, democrazia ed innovazione.

Manuel Ruggirello

Liceo delle Scienze Umane

Classe 5^A








martedì 2 dicembre 2025

Narratio Hic narramus casu senis, ignoti, cuius vicissitudo sequitur multa similia generalia et ignota.Haec vicissitudo expletur tempore nostro cuius interpretation fundum historicum sine ullo dudo petit et imponit. Quod fecimus.


Senex quidam, cuius vicissitudo communis omnibus qui vitam solitaria degunt, domicilium habebat in una ex partibus aedium superpositis hodie in urbe maxime frequentibus.. Una scala ad partem eius habitativam accedebatur et haec pars aspiciebat omnes alias partes circumcingentes partem eius. Bene potest dici  hanc habitationem ei esse andrinitidem ubi solus dies consumebat. Haec habitatio in centro urbis erat, per quod  omne vehiculorum genus transibat. Prope eam  surgebat statio petrolei liquidi distributrix. Non tam senex erat ille qui, empta habitatione vix   perfecta, domicilium ibi elegit. Altus et robustus  apparuit priore momento, intrans, exoriens, autocineta utens. 

Aliquo post tempore evenit ei aliquid dictu difficile et maxime  intellectu, quia idem videbatur in sella rotante, iam senex factus, omnes, si vero inquirere voluerunt, a  se nequiverunt non petere quo modo  ille posset sumere quotidie actus  graves vitae suae. Re vera quis ex iis qui per viam ubi vivebat senex tansibant et plus quis ex vicinoribus apud eum stantibus quaestione summa re ima tangi voluerit? Quisque per viam quamvis ambulat alienatione captus incedit , alienus a se proximoque. Morbus saecularis mentibus inquirentibus et attentis perspicuus est, cuius causa  tribuitur modo vivendi imposito capitalismi technocratici dominio ubicumque imperante et maxime alienante. Sicut scitur, platea publica sigillum mercatus globali fert  et efficit ut quisque fiat atomus anonimus solum aptus ad mercem pecunia acquirendam. Deinde quisque, factus monas, individuum, egoitas absoluta, in se clauditur et pro se vivit, ignorans quis sit et si sit prope se. Individuum hodiernum non potest dici socius, id est pars societatis, quia societas derivatur ex verbo socio, qui facit communionem  et reddit rem communem inter participes eiusdem res. Neque Individuum hodiernum EST persona, quia persona significat identitatem vel ipsitatem. Tale Individuum nisi hortus conclusus potest aestimari, saepto conclusum, egoitas re-plicata in se unice inspiciens, non iam CAPAX  ad extra aspiciendi. Individuum hoc  superclausum non vivit in societate, SED  in complexu cuius res communis-si licet verbo uti-sola proximitas aliena EST, ubi uterque alienus alter ab  altero congruit. Et cum congruitas onusta alienatione Individuum configuret, ad quid confugiunt coniuncti in vana agmina similes typi sine identitate nec matrice? Haec monas vivit nisi ad se alendam neque ligamen ullum cognoscit, afflatu communitario maxime carente. Ceterum afflatus gignitur ex principiis moralibus vel potius ethicis quibus orbati sunt a natu.Angor,dolor,diminutio,involutio, alienatio, inaffectio, affectiones hae manent plerumque agminibus ignotae in orbe globali sparsis dispersisque. Habitatio eorum specularis eius condicionis, quae  cella definiri potest prae habitatione aperta et ampla antiquorum. Hac in cella vitam monadicam typi alienati vivunt sine ullo conexu interno-cum vicinis- nec externo-cum societate-.Quodque individuum ad suum particulare-quod bene dicebat historicus noster Guicciardini- ignorat vitam communem-cum videamus individua aggregari in agminibus hoc pendet ex pulsu instinctive animale-, id est ad solas necessitates primarias satisfaciendas-famem, somnium, copulationem-. Dicendum est hunc ductum, iam impositum in toto orbe terrarum, inductum est   imperio capitalismi ut systematis consummationis illimitati, cuius regimen ferocissime competitivum cogit et impellit individuum, in egoitate centratum, ad pugnandum, ut  supersit in asperrima competitione cum similibus. Non sanguine pugna fit, sed pecunia. Ex eo fit, ut individuum, prostratum in inconscia alienatione, vivat odio proximi cuius proximitas putatur impedimento felicitati suae. Quoniam capitalismus instrumenta technica QUAERIT  ad scopum potentiae suae extensivum, opus ei est motus rerum per quem cumulatio pecuniaria facillime obtinenda est. Perclarum est non mercem, SED pecuniam inquirire intentionem capitalismi veram per mercatum globalem ubi individuum solvitur in obiectum inter-mutabile trans - itivum. Ergo individuum est per  quod, non ad quem. Quantum longinqui sumus a Carolo Marx qui pro capitalismo verbum proprium invenire scivit feticismum, cum de merce et mercatura agatur ex qua trahitur expilatio pecuniaria perpetrata contra operarium domino subiectum, cuius opera supernumeraria fraude surripitur a domino pro suo beneficio. Haec analysis nunc iam non exstat. Nam faciem capitalismus mutavit, etsi cumulatio per compressionem manet sigillum suum omni in re. Capitalismus merce nec mercatura iam utitur ad usum cumulativum neque opus ei quendam persequi salarium ex eo eripiens. Sufficit ut summae ingentes per rete transvehantur sine loco et ad personam per tempus reale, abstracta substantia materiali. Olim mensa argentaria fungebatur mediatione materiali per quam pecunia de persona ad personam movebatur, saltem hac utilitate hodie potitur quidam ad parvulam quantitatem sumendam pro usu quotidiano. Si e  contrario agitur de summis ingentibus inter potestates BENE nummatae transitus  retialis aptus est ad transmissionem realem, sine mediatione materiali ut mensa argentaria, in qua depositum materiale sponsore vadeque  fungitur pro utraque parte. Dum eventa maxime ponderis - ut fere dicamus- super individui capita volitant, individuum, iam dudum alienatum, captivum degit vitam suam potestatum quae orbem sub eorum dominio sine intermissione tenent manu ferrea. Deinde individuum vivit ad monadem reductum, solum inter sola, vacuum inter vacua. Potestates in orbe non innumerae, per spatia sparsa, possident potentiam nummariam, eorum non interest vita singulorum qui vivunt alieni alteri ab alteris solum repletis nutrimento materiali. Ceterum quidam, ortus ex rerum commutatione rubra clade et sanguine perpetrata, ad veram communitatem unquam duxit, cum subsisteret in inferiore statu materiali. Homo, cuius opus tendit ad essentiam viri, non quaerit solum satisfactiones inferiores, quae sunt vero vitales et irrefutabiles. At in eo est plus et vera communio nascitur ex PARTE eius superiore. Societas hominum regimen communitarium fert, quod expellit capitalismus neque magis peperit comunismus. SI redimus nunc ad senem, in solitudine voluntaria vivebat  et domi sua nemo videbatur. Certissime quisque debet vitam interiorem suam colere maxima vi et insulam quandam  conficere beneficiis suis providendis ut animus expandatur in solitudine. Re vera haec solitutudo non est egoitas et immo aequum pondus in externo habet, quandoquidem pondus internum fundamentum tenet. At vero in promiscuitate hodierna, quae nullo modo communio appellari potest neque magis societas, proximitas alienatio est, carente fundamento recto. Senex solus igitur vivebat seu quia mallebat seu quia in infelicissima derelictione manebat neglectus cecitate aliorum. Tamquam fuit erectus et praestans, compos fuit sui, sed, cum coactus sit in sella rotante et cum maiore auxilio ei potuerit proximus, nemo eo momento dolenti apparuit apud eum. Ita videbatur non solus, sed derelictus, et quisque morbo affectus simili auxilium petit. Non senex de quo dicitur auxilium petivit et rumor cito diffunditur eum morte inopinata capi. Nam humi in domu sua aliquibus post diebus  iacens inventus est oblitus derelictusque. 

                                               Ioachim professor Grupposo, diis semper gratus. Die quarto ante kalendas decembres.  

mercoledì 26 novembre 2025

Consapevolezza, maturità e desiderio di libertà ispirano i ragazzi partecipanti al concorso " Sguardi verso la libertà"

 



Ieri, alla 3ª edizione del Concorso “Sguardi verso la libertà” – 26 novembre 2025- organizzato dal Comitato Pari Opportunità dell’Ordine degli Avvocati di Trapani in occasione della "Giornata Internazionale contro la violenza sulle donne" sono stati premiate due classi del Liceo artistico ( per la sezione cortometraggi e fotografia) e due alunni del Liceo delle Scienze Umane, Manuel Ruggirello della 5^A, e Rosy Grammatico della 4^A per la sezione poesia. Il testo di Manuel "Perché fai questo, o uomo?" ha ricevuto la seguente motivazione " Per la consapevolezza segno di maturità, tutte le donne sentitamente ringraziano".

" Per l'incoraggiamento a non lasciarsi sfuggire la libertà conquistata", la motivazione ricevuta dalla poesia di Rosy " Dalla mia prigione alla tua libertà".

Di seguito vengono riportati i testi. Complimenti ragazzi !!!


Perché fai questo, o uomo?


Mi chiamo uomo,

e porto addosso la vergogna dei miei fratelli.

Non di sangue — di silenzio.

Di quando ho visto una donna tremare e ho voltato lo sguardo altrove.

Giulia, Saman, Piera, nomi di un lungo e doloroso elenco.

Ogni nome è un urlo nella gola del mondo,

ogni volto scompare,

ogni volta muoio in un abisso profondo.

Ho visto uomini dire “l’amavo”, mentre le toglievano il respiro.

Ho visto mani sporche di possesso chiamarsi “protezione”.

E il cielo restava muto.

Le donne alzavano lo sguardo — non per chiedere perdono,

ma per ricordarci cos’è la vita.

Ho visto occhi che brillavano ancora, anche dopo la morte.

Lacrime diventate vetro, spezzato contro muri di paura.

E allora ho capito:

noi uomini non siamo forti,

se abbiamo bisogno di spegnere una luce

per sentirci grandi.

Ogni volta che una donna cade, un pezzo del mondo si spegne.

Ogni volta che una donna tace, un Dio si vergogna di esistere.

Io non voglio più tacere.

Voglio essere voce, carne che si fa memoria,

sguardo che non dimentica.

Perché libertà è amare senza stringere, guardare senza possedere,

vivere senza comandare.

E quando una donna rialza il viso, dopo il sangue, dopo la paura, la terra trema,

il cielo le da voce,

e l’umanità — finalmente —

rinasce.

Manuel Ruggirello – Liceo delle Scienze Umane “Rosina Salvo”, Trapani – Classe V A

Dalla mia prigione alla tua libertà…

A te donna… Ascolta la mia voce,

arriva da stanze chiuse e passi silenziosi,

scrivo da un tempo in cui l’inchiostro mi è stato negato

perché aveva un solo volto, il loro.

Tutto ciò che ero,

restava chiuso in me, soffocato, 

come una lettera mai spedita.

E mentre il fuoco mi ardeva dentro 

e la poesia mi scorreva nel sangue,

non mi era permesso darle voce,

l’arte ci apparteneva e ci colorava, 

ma non ci era concessa.

Ci hanno solo dipinte,

belle, eleganti, silenziose…

Ma come un volto senza anima,

un corpo da mostrare, da possedere, mai da ascoltare. 

Io però ero molto di più,

e noi lo siamo sempre state.

Eravamo temute, non per la forza,

ma per la mente,

per l’ anima non domata,

per la scintilla che era viva in noi.

Ci hanno bruciate al rogo, nei libri, nella memoria, 

donne troppo libere, troppo sagge, troppo vive.

Quante volte calpestate nel corpo e nella dignità, 

lacrime ad incorniciare un volto,

chiuse in sé, su pavimenti freddi

ad ascoltare giustificazioni infinite

che risuonano su vite ormai spente di dolore. 

Ma tu, non avere paura…

Non credere in chi ti dice che sei sbagliata,

cammina sempre a testa alta,

e sii forte, sii roccia, tempesta se serve.

Scrivi, urla, ama, scegli… 

Sii libera!

Segna la terra con il passo del tuo coraggio, 

lascia la tua impronta d’amore,

impronta che a me è stata negata, 

e con ogni tuo passo

mi restituirai al mondo.

Rosy Grammatico Liceo delle Scienze Umane “Rosina Salvo”, Trapani classe 4^A